غزل شمارهٔ 1947
Toggle stanza 1لعل لب پیاله می آبدار ازوست
لعل لب پیاله می آبدار ازوست
جوش صباحت گل روی بهار ازوست
ابروی موج درس اشارت ازو گرفت
چشم حباب در گرو انتظار ازوست
گلگونه نشاط ازو یافت لاله زار
خال سیاه بختی مشک تتار ازوست
چشم ستاره می پرد از آرزوی او
مژگان آفتاب، ثریا نثار اوست
زان قطره خوی که بر سمنش تکیه کرده است
شبنم به روی بستر گل بیقرار ازوست
زنگ از دلش به ابروی صیقل نمی رود
آیینه ای که چشم به راه غبار ازوست
دریاب رنگ باختگان خمار را
زان باده ای که دست سبو در نگار ازوست
صائب به نیم گردش چشم آن ستیزه جو
بی اختیار اگر کندت اختیار ازوست
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
دارم امید عاطفتی از جناب دوست
کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 59
ما از خدای گم شدهایم او به جستجوست
چون ما نیازمند و گرفتار آرزوست
Allama IqbalZabur-e ʿAjamGhazaliyatغزل شمارهٔ 29
خاور که آسمان بکمند خیال اوست
از خویشتن گسسته و بی سوز آرزوست
Allama IqbalZabur-e ʿAjamGhazaliyatغزل شمارهٔ 47
Sources
Persian text source: Ganjoor