غزل شمارهٔ 5890
Toggle stanza 1آن همت از کجاست که منزل یکی کنیم
11
آن همت از کجاست که منزل یکی کنیم
با آن یگانه دو جهان دل یکی کنیم
22
انگوروار آب شویم از هوای می
چندین هزار عقده مشکل یکی کنیم
33
مجنون صفت میانه لیلی و ما ز عشق
نقش دویی نمانده که محمل یکی کنیم
44
ما را به نور شمع ز فانوس سنگدل
یک پرده مانده است که محفل یکی کنیم
55
شاید رسد به دست کریمی ز راه عجز
دامان خود به دامن سایل یکی کنیم
66
دیوانه ای دگر نتواند ز بند جست
گر پیچ و تاب خود به سلاسل یکی کنیم
77
داریم امید آن که چو مردان درین بساط
با قتل، رقص خویش چو بسمل یکی کنیم
88
چون با جنون عشق بسنجیم عقل را؟
صائب چگونه ما حق وباطل یکی کنیم؟
Sources
Persian text source: Ganjoor