غزل شمارهٔ 1693

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش است
1

به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش است

ز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است

2

ز ماه خانگی آن را که خانه روشن نیست

جلای دیده ز گلگشت ماهتاب خوش است

3

جواب خشک ازان لعل آبدار مرا

به گوش تشنه لبان چون صدای آب خوش است

4

اگر ز دامن زلف است دست ما کوتاه

به یاد او دل شب مشق پیچ و تاب خوش است

5

سفینه از مدد بادبان رسد به کنار

به روی کشتی می جلوه حباب خوش است

6

بود زکات تمامی به ناقصان احسان

به ماه پهلو دادن ز آفتاب خوش است

7

من آن نیم که شوم خرج آب و گل صائب

مرا چو گنج گهر با دل خراب خوش است

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…