غزل شمارهٔ 5233
Toggle stanza 1چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گل
11
چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گل
بال مرغان غنچه گشت از تنگی آغوش گل
22
جلوه گاه یار هم دیوانگی می آورد
نیست ممکن در خزان آید به خود مدهوش گل
33
رخنه منقار بلبل زود می آید بهم
هست اگر این چاشنی باخنده چون نوش گل
44
دوش کان سروروان مستانه از گلشن گذشت
باغ تنگی کرد بر خمیازه آغوش گل
55
من که چشم پاک شبنم را شمارم چشم شور
چون توانم دید صائب خار را همدوش گل
Sources
Persian text source: Ganjoor