غزل شمارهٔ 4057
Toggle stanza 1زان قامت بلند نظر باز نگذرد
11
زان قامت بلند نظر باز نگذرد
زین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
22
هنگامه سخن به سخن گرم می شود
صاحب سخن ز چشم سخنسار نگذرد
33
اشک از غبار خاطر من ره برون نبرد
زین گرد سیل خانه برانداز نگذرد
44
از سیر لاله زار زند نعل واژگون
برخاک کشتگان اگر از ناز نگذرد
55
در سینه من است ازان کبک خوشخرام
کوهی کز آن عقاب به پرواز نگذرد
66
صائب ز عجز نیست ز راه مروت است
فریاد من اگر ز هم آواز نگذرد
Sources
Persian text source: Ganjoor