غزل شمارهٔ 2742
Toggle stanza 1چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهد
11
چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهد
غمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد
22
در دل شب می توان گل چید از گلزار فیض
آفتابی شد چو رنگ گل، کجا بو می دهد؟
33
دیده رسوانگاهان پرده از کارت کشید
این سزای آن که هر آیینه را رو می دهد
44
تلخ کردن لب به دشنام هوسناکان چرا؟
خیره چشمان را سزا آن چین ابرو می دهد
55
این غزل در جلوه برقی به صائب جلوه کرد
اینقدر توفیق، موزونان که را رو می دهد؟
Sources
Persian text source: Ganjoor