غزل شمارهٔ 4874

Toggle stanza 1
چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباش
1

چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباش

تخته کز دریا ترابیرون برد رنگین مباش

2

چون سبکروحان لباس از اطلس افلاک کن

همچو صوفی زیر بار خرقه پشمین مباش

3

راهرو را بستر و بالین بود خواب گران

چون تن آسانان به فکر بستر و بالین مباش

4

رنگ بیرنگی زآسیب شکستن ایمن است

چون پرطاوس، فرد دفتر تلوین مباش

5

علم یکتایی حق بر نمی دارد دویی

نیستی گر اهل شرک ای بی بصر خود بین مباش

6

تا چو شکر نی به ناخن نشکند دوران ترا

صبر کن برتلخکامی، یکقلم شیرین مباش

7

نیستی صائب حریف چشم شور روزگار

گر نگردد بر مرادت آسمان غمگین مباش

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor