غزل شمارهٔ 1456
Poet: Saib
Toggle stanza 1در ره عشق که در هر قدمش صد خطرست
در ره عشق که در هر قدمش صد خطرست
دیده آبله را هر مژه از نیشترست
همچو خورشید به یک چشم ببین عالم را
که سرافراز شدن در گرو این نظرست
تشنه باز آمدن از چشمه حیوان سهل است
از قدح با لب مخمور گذشتن هنرست
رحم بر بال وپر خویش کن ای مرغ حرم
نامه حسرت ما خونی صد بال و پرست
چون صدف کاسه دریوزه به نیسان نبریم
جگر تفته ما تشنه آب گهرست
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
تا نَلَغْزی کِه زِ خون، راهِ پَس و پیش، تَر اَسْت
آدَمیدُزْد، زِ زَرْدُزْد، کُنون، بیشتَر است
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 409
مژده در مژده فتح است و ظفر در ظفرست
هر طرف مژده رساننده فتحی دگرست
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarQasaʾidشمارهٔ 7 - این قصیده در وقت عزیمت مکه در احمدآباد گجرات در ایام فتح قلعه جونه در مدح نواب محمد عزیز اعظم خان کوکه وارد گردیده است
از شکر چاشنی ناله نی بیشترست
اینقدر حسن گلوسوز کجا با شکرست؟
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1454
خط شبرنگ کز او حسن بتان را خطرست
چشم عیار ترا پرده گلیم دگرست
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1455
لاله رویی که ازو خار مرا در جگرست
برگریزان دل و باغ و بهار نظرست
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1457
سنگ در دیده ارباب بصیرت گهرست
خاک در پله میزان قناعت شکرست
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1458
راز من نقل مجالس ز صفای گهرست
همچو آیینه مرا هر چه بود در نظرست
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1459
Sources
Persian text source: Ganjoor