غزل شمارهٔ 1684

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرست
1

به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرست

غنیمت است که سیلاب ما سبکسیرست

2

دلی که بال و پر همتش نریخته است

اگرچه در ته خاک است، آسمان سیرست

3

مرا به میکده عزم شکست توبه رساند

رسد به نیت خود هر که نیتش خیرست

4

ز نقش خود نتواند گذشت کوته بین

اگر به کعبه رود بت پرست، در دیرست

5

به خود نیامدن اهل عشق تنبیهی است

که آشنایی خود، آشنایی غیرست

6

ز قلقل بط می عارفی شود آگاه

که با خبر چو سلیمان ز منطق الطیرست

7

مدار چشم اقامت ز دولت دنیا

که سایه پر و بال هما سبکسیرست

8

جواب آن غزل است این که آذری فرمود

که ناامید مباشید، عاقبت خیرست

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…