غزل شمارهٔ 4542

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
خطی کان رخ تازه می آورد
1

خطی کان رخ تازه می آورد

جهان را به شیرازه می آورد

2

شرابی است لبهای میگون یار

که مستی وخمیازه می آورد

3

ز رخسار خوبان شراب کهن

برون صد گل تازه می آورد

4

ازان ساختم با خیال از وصال

که مستی به اندازه می آورد

5

دلی را که آشفته شد از خمار

خط جام شیرازه می آورد

6

به آهستگی آنچه انشا کنند

بلندی آوازه می آورد

7

مگر پوچ تا نشنوی حرف پوچ

که خمیازه خمیازه می آورد

8

ز گفتار صائب ازان خون چکد

که از خون دل غازه می آورد

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…