شمارهٔ 6

زهی زلفت شکسته نرخ سنبل

گلستان رخت خندیده بر گل

مسلمانان برفت از دست من دل

چو دیدم آنچنان شکل و شمایل

اتتنی من لدی نجم الافاضل

صحیفة احتوت کل الفضائل

برون آی از نقاب غنچه ای گل

که از شوق جمالت سوخت بلبل

شتربانا مبند امروز محمل

مرا باری چنین مپسند بر دل

چه خواهد اهل معنی زان عبارت

که سوی چشم و لب دارد اشارت

مبند ای دل، بجز در یار خود دل

امید از هر که داری جمله بگسل

پدر بگشاد مُهر از حقّهٔ لعل

دُر افشان گشت و کرد این قصّه را نقل

«الا یا خیمگی خیمه فروهل

که پیشاهنگ بیرون شد ز منزل»

یکی را از بزرگان بادی مخالف در شکم پیچیدن گرفت و طاقتِ ضبطِ آن نداشت و بی اختیار از او صادر شد. گفت ای دوستان! مرا در آنچه کردم اختیاری نبود و بَزَهی بر من ننوشتند و راحتی به وجودِ من رسید. شما هم به کَرَم معذور دارید.

شکم زندانِ باد است ای خردمند