حکایت شمارهٔ 1
خواهندهٔ مَغْرِبی در صفِ بزّازانِ حَلَب میگفت: ای خداوندانِ نعمت، اگر شما را انصاف بودی و ما را قناعت، رسمِ سؤال از جهان برخاستی.
ای قناعت! توانگرم گردان
که ورایِ تو هیچ نعمت نیست
کنجِ صبر، اختیارِ لُقمان است
هرکه را صبر نیست، حکمت نیست
A Maghrabi supplicant said in Aleppo in the row of linen-drapers: ‘Lords of wealth, if you were just and we contented, the trade of begging would vanish from the world.’
O contentment, make me rich For besides thee no other wealth exists. Loqman selected the corner of patience. Who has no patience has no wisdom.