یکی بر سرِ راهی مستْ خفته بود و زمامِ اختیار از دست رفته.
عابدی بر وی گذر کرد و در آن حالتِ مستقبَح او نظر کرد.
جوان از خوابِ مستی سر بر آورد و گفت:
اِذاٰ مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً
اِذا رَأیْتَ اَثِیماً کُنْ سٰاتِراً وَ حَلیماً
یا مَنْ تُقَبِّحُ اَمْرِی لِمْ لا تَمَرُّ کَرِیماً
متاب ای پارسا، روی از گنهکار
به بخشایندگی در وی نظر کن
اگر من ناجوانمردم به کردار
تو بر من چون جوانمردان گذر کن
A man was sleeping dead-drunk on the highway and the bridle of spontaneity had slipped from his hands. A hermit passed near him and considered the disgraceful condition he was in. The youth raised his head and recited: When they passed near something contemptible, they passed it kindly. When thou beholdest a sinner be concealing and meek.
Turn not thy face from a sinner, O anchorite. Look upon him with benignity. If I am ignoble in my actions Pass me by like a noble fellow.