غزل شمارهٔ 494
Toggle stanza 1ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده
11
ای یار جفا کردهٔ پیوند بریده
این بود وفاداری و عهد تو ندیده؟
22
در کویِ تو معروفم و از رویِ تو محروم
گرگِ دهنآلودهٔ یوسف ندریده
33
ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند
افسانهٔ مجنونِ به لیلی نرسیده
44
در خواب گزیده لب شیرین گل اندام
از خواب نباشد مگر انگشتِ گزیده
55
بس در طلبت کوشش بیفایده کردیم
چون طفلِ دوان در پی گنجشکِ پریده
66
مرغِ دلِ صاحب نظران صید نکردی
الّا به کمانمهرهٔ ابرویِ خمیده
77
میلت به چه ماند؟؛ به خرامیدنِ طاووس
غمزهت به نگه کردنِ آهویِ رمیده
88
گر پای به در مینهم از نقطه شیراز
ره نیست تو پیرامُنِ من حلقه کشیده
99
با دستِ بلورین تو پنجه نتوان کرد
رفتیم دعا گفته و دشنام شنیده
1010
روی تو مبیناد دگر دیدهٔ سعدی
گر دیده به کس باز کند رویِ تو دیده
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
آن شیخ چه دیده ست که در خانه خزیده
با خویشتن آمیخته وز خلق بریده
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 853
اشکی که تو را بر گل رخسار دویده
باران بهار است که بر لاله چکیده
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 895
ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده
بگذاشته ما را تو و در خود نگریده
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2332
ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده
وی رخت از این جای بدان جای کشیده
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2334
داراب دوم طفل فلک مهد جلی قدر
رخسار ظفر حسن کرم نور عقیده
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarQitʿatشمارهٔ 3 - این قطعه در تاریخ مولود صاحب زاده برخوردار میرزا داراب بن عبدالرحیم خان خانان گفته شده