غزل شمارهٔ 295

Poet: Saadi

Metre: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

Rhyme: ار

Poems with the same metre and rhyme: 7

Poetic form: Ghazal

خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار

چون نتواند کشید دست در آغوش یار

گر دگری را شکیب هست ز دیدار دوست

من نتوانم گرفت بر سر آتش قرار

آتش آه است و دود می‌رودش تا به سقف

چشمه چشمست و موج می‌زندش بر کنار

گر تو ز ما فارغی ما به تو مستظهریم

ور تو ز ما بی نیاز ما به تو امیدوار

ای که به یاران غار مشتغلی دوستکام

غمزده‌ای بر درست چون سگ اصحاب غار

این همه بار احتمال می‌کنم و می‌روم

اشتر مست از نشاط گرم رود زیر بار

ما سپر انداختیم گردن تسلیم پیش

گر بکشی حاکمی ور بدهی زینهار

تیغ جفا گر زنی ضربِ تو آسایشست

روی ترش گر کنی تلخِ تو شیرین‌گوار

سعدی اگر داغ عشق در تو مؤثر شود

فخر بود بنده را داغ خداوندگار

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

پرده خوش آن بود کز پس آن پرده دار

با رخ چون آفتاب سایه نماید نگار

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1123

تاخت رخ آفتاب گشت جهان مست وار

بر مثل ذره‌ها رقص کنان پیش یار

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1124

آید هر دم رسول از طرف شهر یار

با فرح وصل دوست با قدح شهریار

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1130

باد بهاری وزید، از طرف مَرغزار

باز به گردون رسید، نالهٔ هر مُرغ‌ِ زار

SaadiDivan-e Ashʿarملحقات و مفرداتشمارهٔ 14

دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

خلوت بی‌مدعی، سفرهٔ بی‌انتظار

SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 296

ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار

سفرهٔ یکروزه کرد، نقد همه روزگار

SaadiMawaʿizGhazaliyatغزل شمارهٔ 33

ابلهی را دیدم سَمین، خِلعتی ثَمین در بر و مَرْکَبی تازی در زیر و قَصَبی مصری بر سر.

کسی گفت: سعدی! چگونه همی‌بینی این دیبای مُعْلَمْ بر این حیوانِ لا‌یَعْلَمْ؟

SaadiGolestanباب سوم در فضیلت قناعتحکایت شمارهٔ 25

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor