غزل شمارهٔ 168
Poet: Saadi
Toggle stanza 1کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟
11
کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟
مگر کسی که دل از سنگ سختتر دارد
22
که گفت: «من خبری دارم از حقیقت عشق؟»
دروغ گفت گر از خویشتن خبر دارد
33
اگر نظر به دو عالم کند حرامش باد
که از صفای درون با یکی نظر دارد
44
هَلاک ما به بیابان عشق خواهد بود
کجاست مرد که با ما سر سفر دارد؟
55
گر از مقابله شیر آید، از عقب شمشیر
نه عاشقست که اندیشه از خطر دارد
66
و گر بهشت مُصَوَّر کنند عارف را
به غیر دوست نشاید که دیده بردارد
77
از آن متاع که در پای دوستان ریزند
مرا سریست؛ ندانم که او چه سر دارد
88
دریغ! پای که بر خاک مینهد معشوق
چرا نه بر سر و بر چشم ما گذر دارد؟
99
عوام عیب کنندم که عاشقی همه عمر
کدام عیب؟ که سعدی خود این هنر دارد
1010
نظر به روی تو انداختن حرامش باد
که جز تو در همه عالم کسی دگر دارد
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
کسی که شمع جمال تو در نظر دارد
ز آتش دل پروانه کی خبر دارد
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 919
ز جرگهٔ سخنم خامشی به در دارد
فشار لب بهم آوردن این اثر دارد
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 984
کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر دارد
محقَق است که او حاصل بصر دارد
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 116
که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟
که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 3725
غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟
ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 3726
چه وسعت است که این بحر پرگهر دارد
که هر حباب در او عالم دگر دارد
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 3727