غزل شمارهٔ 18

Poet: Saadi

Metre: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

Rhyme: انرا

Poems with the same metre and rhyme: 8

Poetic form: Ghazal

ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را

یاقوت چه ارزد بده آن قوتِ روان را

اول پدر پیر خورد رطل دمادم

تا مدعیان هیچ نگویند جوان را

تا مست نباشی نبری بار غم یار

آری شتر مست کشد بار گران را

ای روی تو آرام دل خلق جهانی

بی روی تو شاید که نبینند جهان را

در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت

حسن تو ز تحسین تو بستست زبان را

آنک عسل اندوخته دارد مگس نحل

شهد لب شیرین تو زنبور میان را

زین دست که دیدار تو دل می‌برد از دست

ترسم نبرم عاقبت از دست تو جان را

یا تیر هلاکم بزنی بر دل مجروح

یا جان بدهم تا بدهی تیر امان را

وان گه که به تیرم زنی اول خبرم ده

تا پیشترت بوسه دهم دست و کمان را

1010

سعدی ز فراق تو نه آن رنج کشیدست

کز شادی وصل تو فرامُش کند آن را

1111

ور نیز جراحت به دوا باز هم آید

از جای جراحت نتوان بُرد نشان را

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

حیف است‌کشد سعی دگر باده‌کشان را

یاران به خط جام ببندید میان را

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 132

هرچند گرانی بوَد اسباب جهان را

تحریک زبان نیشتر است این رگ جان را

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 135

آراست جهاندار دگرباره جهان را

چو خلد برین کرد، زمین را و زمان را

SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 9 - در توحید

از خلق خبر نیست ز خود بی خبران را

با قافله کاری نبود فرد روان را

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 808

استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟

خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 809

خاموشی ما گشت بدآموز، بتان را

زین پیش وگر نه اثری بود، فغان را

Ghalib DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 16

ترتیب کهن تازه شد آیین زمان را

نو داد نسق شاه جهانگیر جهان را

Naziri NishapuriDivan-e AshʿarQasaʾidشمارهٔ 2 - این قصیده در مدح ابوالمنصور جهانگیر پادشاه در حین ملازمت ایشان در تعریف شکار گفته شده است

ای خاک درت صندل سرگشته سران را

بادا مژه جاروب رهت تاجوران را

Naziri NishapuriDivan-e AshʿarQasaʾidشمارهٔ 3 - مطلع دوم

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor