غزل شمارهٔ 58

Poet: Rumi

Metre: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

Rhyme: انرا

Poems with the same metre and rhyme: 15

Poetic form: Ghazal

English translation: Arberry
Toggle stanza 1
رسید آن شه رسید آن شه بیارایید ایوان را
1
رسید آن شه رسید آن شه بیارایید ایوان را
فروبُرّید ساعدها برای خوب کنعان را

The king has come, the king has come; adorn the palace-hall; cut your forearms in honour of the fair one of Canaan.

2
چو آمد جانِ جانِ جان، نشاید برد نام جان
به پیشش جان چه کار آید مگر از بهر قربان را

Since the Soul of the soul of the soul has come, it is not meet to mention the soul; in his presence of what use is the soul, save as a sacrifice?

3
بدم بی‌عشق گمراهی درآمد عشق ناگاهی
بدم کوهی شدم کاهی برای اسب سلطان را

Without love I was one who had lost the way; of a sudden love entered. I was a mountain; I became a straw for the horse of the king.

4
اگر ترکست و تاجیکست بدو این بنده نزدیکست
چو جان با تن ولیکن تن نبیند هیچ مر جان را

Whether he be Turk or Tajik, this slave is near to him even as soul to body; only the body does not behold the soul.

5
هلا یاران که بخت آمد گَهِ ایثارِ رخت آمد
سلیمانی به تخت آمد برای عزل شیطان را

Ho, my friends, good luck has arrived; the time has come for offering up the load; a Solomon has come to the throne, to depose Satan.

6
بِجَه از جا چه می‌پایی چرا بی‌دست و بی‌پایی
نمی‌دانی ز هدهد جو ره قصر سلیمان را

Leap from your place; why do you tarry? Why are you so helpless? If you know it not, seek from the hoopoe the way to Solomon’s palace.

7
بکن آن جا مناجاتت بگو اسرار و حاجاتت
سلیمان خود همی‌داند زبان جمله مرغان را

There make your litanies, there utter your secrets and your needs; Solomon indeed knows the speech of all the birds.

8
سخن بادست ای بنده کند دل را پراکنده
ولیکن اوشْ فرماید که گرد آور پریشان را

Speech is a wind, O slave, and distracts the heart; but he commands it, “Gather together the scattered ones!”

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

گه از می تلخ می‌کن آن دو لعل شکرافشان را

که تا هر کس به گستاخی نبیند آن گلستان را

Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 4

برو، ای باد و پیش دیگران ده جلوه بستان را

مرا بگذار تا می‌بینم آن سرو خرامان را

Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 65

شدی پیر و همان در بند غفلت می‌کنی جان را

به پشت خم کشی تا کی چو گردون بار امکان را

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 133

عبث تعلیم آگاهی مکن افسرده طبعان را

که‌بینایی چو چشم‌ازسرمه‌ممکن نیست‌مژگان را

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 134

هوس مشتاق رسوایی مکن سودای پنهان را

به روی خندهٔ مردم مکش چاک‌گریبان را

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 136

نظر کن در ترازو داری آن خورشید تابان را

اگر در پله میزان ندیدی ماه کنعان را

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 400

به هم پیچد خط مشکین بساط حسن خوبان را

غبار خط لب بام است این خورشید تابان را

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 401

ز باران جمع گردد خاطر آشفته مستان را

رگ ابری کند شیرازه این جمع پریشان را

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 402

ز روی لاله گون متراش خط عنبرافشان را

مکن زنهار بی شیرازه دلهای پریشان را

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 403

مکن کوتاه در ایام خط زلف پریشان را

که باشد ناگزیر از مد بسم الله دیوان را

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 404

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor