رباعی شمارهٔ 927
Poet: Rumi
Toggle stanza 1آمد بر من دوش نگاری سر تیز
آمد بر من دوش نگاری سر تیز
شیرین سخنی شکر لبی شورانگیز
با روی چو آفتاب بیدارم کرد
یعنی که چو آفتاب دیدی برخیز
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
دل خسته و جان فگار و مژگان خونریز
رفتم به دیار آن مه مهرانگیز
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 58
ای پیرِ خردمند پِگَهْتر برخیز
وان کودکِ خاکبیز را بنگر تیز
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)ذرات گردنده [73-57]رباعی 59
ای پیر خردمند پگهتر برخیز
وآن کودک خاکبیز را بنگر تیز
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 112
ای پیرِ خردمند! بگَهتر برخیز
و آن کودکِ خاکْبیز را بنگر تیز
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات محتملشمارهٔ 28
ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز
وی نرگس شهلای تو بس شورانگیز
SanaiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 209
شمع آمد و گفت: آمدهام رنگ آمیز
بر چهره ز ابر آتشین طوفان ریز
AttarMukhtar-namehباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمعشمارهٔ 67
ای ذره ز خورشید توانی بگریز
چون نتوانی گریخت با وی مستیز
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 936
بازآمدم اینک که زنم آتش نیز
در توبه و در گناه و زهد و پرهیز
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 945
ماییم و توی و خانه خالی برخیز
هنگام ستیز نیست ای جان مستیز
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 961
Sources
Persian text source: Ganjoor