غزل شمارهٔ 2884

آخر ای سرو خرامان ز کدامین چمنی

که ز سر تا قدم آشوب دل و جان منی

من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی

یا چه کردم که نگه باز به من می‌نکنی

یکی از صاحبدلان، زورآزمایی را دید به هم برآمده و کف بر دماغ انداخته.

گفت: این را چه حالت است؟

دل نبندند عزیزان جهان در وطنی

که به یوسف ندهد وقت سفر پیرهنی

در همه شهر خبر شد که تو معشوق منی

این همه دوری و پرهیز و تکبر چه کنی