رباعی شمارهٔ 1802

Toggle stanza 1
بنمای به من رخت بکن مردمی ای
1

بنمای به من رخت بکن مردمی ای

تا لاف زنم که دیده‌ام خرمی ای

2

ای جان جهان از تو چه باشد کمی ای

کز دیدن تو شاد شود آدمی ای

Sources

Persian text source: Ganjoor