رباعی شمارهٔ 1104

Toggle stanza 1
نومید مشو امید می‌دار ای دل
1

نومید مشو امید می‌دار ای دل

در غیب عجایب است بسیار ای دل

2

گر جمله جهان قصد به جان تو کنند

تو دامن دوست را نه بگذار ای دل

Sources

Persian text source: Ganjoor