رباعی شمارهٔ 1944

Toggle stanza 1
کی پست شود آنکه بلندش تو کنی
1

کی پست شود آنکه بلندش تو کنی

شادان بود آنجا که نژندش تو کنی

2

گردون سرافراشته صد بوسه زند

هر روز بر آن پای که بندش تو کنی

Sources

Persian text source: Ganjoor