غزل شمارهٔ 655
Toggle stanza 1از بهر خدا عشق دگر یار مدارید
11
از بهر خدا عشق دگر یار مدارید
در مجلس جان فکر دگر کار مدارید
22
یار دگر و کار دگر کفر و محالست
در مجلس دین مذهب کفار مدارید
33
در مجلس جان فکر چنانست که گفتار
پنهان چو نمیماند اضمار مدارید
44
گر بانگ نیاید ز فسا بوی بیاید
در دل نظر فاحشه آثار مدارید
55
آن حارس دل مشرف جان سخت غیورست
با غیرت او رو سوی اغیار مدارید
66
هر وسوسه را بحث و تفکر بمخوانید
هر گمشده را سرور و سالار مدارید
77
یاقوت کرم قوت شما بازنگیرد
خود را گرو نفس علف خوار مدارید
88
العزه لله جمیعا چو شنیدیت
خاطر به سوی سبلت و دستار مدارید
99
چون اول خط نقطه بد و آخر نقطه
خود را تبع گردش پرگار مدارید
1010
در مشهد اعظم به تشهد بنشینید
هش را به سوی گنبد دوار مدارید
1111
انکار بسوزد چو شهادت بفروزد
با شاهد حق نکرت انکار مدارید
1212
یک نیم جهان کرکس و نیمیش چو مردار
هین چشم چو کرکس سوی مردار مدارید
1313
آن نفس فریبنده که غرست و غرورست
هین عشق بر آن غره غرار مدارید
1414
گه زلف برافشاند و گه جیب گشاید
گلگونه او را به جز از خار مدارید
1515
او یار وفا نبود و از یار ببرد
آن ده دله را محرم اسرار مدارید
1616
او باده بریزد عوضش سرکه فروشد
آن حامضه را ساقی و خمار مدارید
1717
ما حلقه مستان خوش ساقی خویشیم
ما را سقط و بارد و هشیار مدارید
1818
گر ناف دهی پشک فروشد عوض مشک
آن ناف ورا نافه تاتار مدارید
1919
چون روح برآمد به سر منبر تذکیر
خود را سپس پرده گفتار مدارید
Zameen