غزل شمارهٔ 1920
Poet: Rumi
Toggle stanza 1دیر آمدهای مرو شتابان
11
دیر آمدهای مرو شتابان
ای رفتن تو چو رفتن جان
22
دیر آمدن و شتاب رفتن
آیین گل است در گلستان
33
گفتی چونی چنانک ماهی
افتاده میان ریگ سوزان
44
چون باشد شهر شهریارا
بی دولت داد و عدل سلطان
55
من بیتو نیم ولیک خواهم
آن باتویی که هست پنهان
66
شب پرتو آفتاب هم هست
خاصه به تموز گرم و تفسان
77
قانع نشود به گرمی او
جز خفاشی ز بیم مرغان
88
گرمی خواهند و روشنی هم
مرغان که معودند با آن
99
ما وصف دو جنس مرغ گفتیم
بنگر ز کدامی ای غزل خوان
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای کودک خوبروی حیران
در وصف شمایلت سخندان
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 446
برخیز که میرود زمستان
بگشای در سرای بستان
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 447
دین را حرمیست در خراسان
دشوار ترا به محشر آسان
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 139 - در نعت امام هشتم (ع)
از خجلت این گنه که عفوش
بر توست نه بر عطای یزدان
UrfiQitʿatشمارهٔ 33 - اعتذار
ما شادتریم یا تو ای جان
ما صافتریم یا دل کان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1922
بازآمد آستین فشانان
آن دشمن جان و عقل و ایمان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1925
برخیز و صبوح را برنجان
ای روی تو آفتاب رخشان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1933