بخش 14

گاه در دل ساز و گه در دیده جا

هر دو جای توست ای بدرالدجی

چند گردم بهر لیلی گرد حی

نی ز لیلی پای می‌بینم نه پی

ای ز شرم عارضت گل کرده خوی

بر عرق پیش عقیقت جام می

ناگهان اندر دویدم پیش وی

بانگ برزد مست عشق او که هی

هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می

هم بهاری در میان ماه دی

کوفئی را گفت مرد راز جوی

مذهب تو چیست با من باز گوی