رباعی شمارهٔ 95
Poet: Urfi
Toggle stanza 1ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود
ای ملک غمت هر چه فرازست و فرود
وز تیغ تو چاک صبر را جوش وجود
آن خال سیه نیست که از لطف جبین
جای گرهٔ زلف تو گردیده کبود
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
آن شاهد غیبی ز نهانخانه بود
زد جلوه کنان خیمه به صحرای نمود
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 35
زان جنبش و کوشش که دل خسته نمود
چون در ره جست و جوی کاری نگشود
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 37
آورد به اِضطرارم اوّل به وجود
جز حیرتم از حیات چیزی نفزود
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)راز آفرینش [ 15-1]رباعی 2
از آمدنم نبود گردون را سود
وز رفتن من جاه و جلالش نفزود
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)راز آفرینش [ 15-1]رباعی 3
از آمدنم نبود گردون را سود
وز رفتن من جلال و جاهش نفزود
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 60
دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
غم خوردن بیهوده نمیدارد سود
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 78
ز آوردنِ من، نبود گردون را سود
وز برُدنِ من، جاه و جمالش نفزود
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات اصیلشمارهٔ 9
...
...
RudakiRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 12
اکنون که رخت جان جهانی بربود
در خانه نشستنت کجا دارد سود
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 530
برقی که ز میغ آن جهان روی نمود
چون سوختهای نیست کرا دارد سود
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 581
Sources
Persian text source: Ganjoor