رباعی شمارهٔ 31
Poet: Urfi
Toggle stanza 1تا عمر مرا فلک به غم پیموده است
11
تا عمر مرا فلک به غم پیموده است
گوشم به فغان اهل شیون بوده است
22
امروز شنیده ام ز عرفی، بی تو
در خواب که چرخ هم نشنوده است
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
بر لوحْ نشانِ بودنیها بوده است
پیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده است
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)از ازل نوشته [34-26]رباعی 26
هرگز بت من روی به کس ننموده است
این گفت و مگوی مردمان بیهوده است
IraqiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 19
هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
تنهاست که آسیای چرخش سوده است
AttarMukhtar-namehباب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانستشمارهٔ 34
Sources
Persian text source: Ganjoor