شمارهٔ 34
Poet: Attar
Toggle stanza 1هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
11
هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
تنهاست که آسیای چرخش سوده است
22
هر گرد که بر فرق عزیز تو نشست
مفشان، که سر و فرق عزیزی بوده است
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
بر لوحْ نشانِ بودنیها بوده است
پیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده است
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)از ازل نوشته [34-26]رباعی 26
هرگز بت من روی به کس ننموده است
این گفت و مگوی مردمان بیهوده است
IraqiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 19
تا عمر مرا فلک به غم پیموده است
گوشم به فغان اهل شیون بوده است
UrfiRubaʿi-haرباعی شمارهٔ 31
Sources
Persian text source: Ganjoor