غزل شمارهٔ 369

صد جا در انتخاب تو پیدا کنم غلط

تا بر صحیح من نکشی بی تمیز خط

دیدیم اهل دایره بزم خاص را

چندان نوشته ای که نگنجد در آن نقط

چشمت به پندنامه ما وانمی شود

تا کی قلم جلی و محرف زنیم قط

ما طعم و بو ز کوچه و بازار برده ایم

عطار کوی تو نفروشد بجز سقط

تا کی زنند گرد تو اوباش دایره

گیرند در میانه تو را تنگ چو نقط

زین طور بدفرشته نگردد به گرد تو

یک هفته اختلاط کنی گربه این نمط

ما برکنار تشنه یک گوش ماهیییم

طوفان گذشته در شط خم از گلوی بط

می با خلیفه تا خط بغداد جام کش

با تشنه فرات مده جرعه ای ز شط

با این روش که پیش گرفتی فلاح نیست

قولی سپرده ایم «نظیری » کشیده خط