غزل شمارهٔ 172
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1عشق تو بلای جان بسندست
11
عشق تو بلای جان بسندست
یک خنده ازان دهان بسندست
22
یک گردش چشم تو به مستی
فتنه به همان جهان بسندست
33
بیهوده به صید می زنی تیر
آن چاشنی کمان بسندست
44
تیغ از پی کشتنم چه حاجت؟
یک ناز بکن همان بسندست
55
گر من دل گم شده نیابم
بر همچو تویی گمان بسندست
66
گفتی که دعای صبر می خوان
نام تو بر این زبان بسندست
77
ای چرخ، بلا چه می فرستی
ما را غم آن جهان بسندست
88
گر دولت وصل نیست ما را
بدنامی مردمان بسندست
99
اندر تب غم طپید خسرو
آن نرگس ناتوان بسندست
Sources
Persian text source: Ganjoor

