غزل شمارهٔ 396

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زد
1

آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زد

از رشک شانه آتشم از دل زبانه زد

2

تبخاله نیست بر لبم این آبله که جان

خیمه ز داغ و درد درون بر کرانه زد

3

شد در وفا نشانه دل ما و چشم تو

از غمزه صد خدنگ جفا بر نشانه زد

4

اقبال پایبوس تو این آستانه یافت

مقبل کسی که بوسه بر این آستانه زد

5

چشمت دلی ز علم و هنر پر ز من ربود

عیار پیشه بین که چه بر کنج خانه زد

6

زد در سماع عشق تو مطرب ترانه ای

صد چرخ اشک گر مروم زان ترانه زد

7

جامی چو رو نهاد ز تبریز در عراق

شوخی ز فارس راه دلش در میانه زد

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…