غزل شمارهٔ 396
Toggle stanza 1آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زد
11
آن کج کله چو کاکل گلبوی شانه زد
از رشک شانه آتشم از دل زبانه زد
22
تبخاله نیست بر لبم این آبله که جان
خیمه ز داغ و درد درون بر کرانه زد
33
شد در وفا نشانه دل ما و چشم تو
از غمزه صد خدنگ جفا بر نشانه زد
44
اقبال پایبوس تو این آستانه یافت
مقبل کسی که بوسه بر این آستانه زد
55
چشمت دلی ز علم و هنر پر ز من ربود
عیار پیشه بین که چه بر کنج خانه زد
66
زد در سماع عشق تو مطرب ترانه ای
صد چرخ اشک گر مروم زان ترانه زد
77
جامی چو رو نهاد ز تبریز در عراق
شوخی ز فارس راه دلش در میانه زد
Sources
Persian text source: Ganjoor