غزل شمارهٔ 59
Poet: Jami
Toggle stanza 1گدای کوی خرابات پل برهنه چراست
گدای کوی خرابات پل برهنه چراست
اگر نه کفش زده فقر او به فرق غناست
به پشت پای زده راحت دو عالم را
ازان چه باک که خارش خلیده در کف پاست
اگر نه شکر تک و پوی راه فقر کند
شکاف پاشنه او دهان گشاده چراست
نشان گمشدگان می دهد به راه نجات
نشان پاش که بر خاک راه مانده به جاست
به فقر اوست به پا تخت شاه ازان چه غمش
که شه ز تخت به تعظیم او به پای نخاست
عصا زنان به در شه رود گدا آری
ستون خیمه اقبال اوعصای گداست
عبا که بر تن جامی ز خون دل شده آل
رسیده خلعت فقرش به دوش زآل عباست
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست
به جست و جوی نگاری که نور دیده ماست
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 399
آمد ورفت نفس نیرنگ توفان بلاست
موج ایندریا بهچشم اهلعبرت اژدهاست
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 421
فضای وادی امکان پر از غبارِ فناست
چه آسمان چه زمین مغز این دو پوست هواست
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 436
نفس محرک جسم به غم فسرده ماست
غبار خاکنشین را، رم نسیم عصاست
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 443
نه جاه مایهٔ عصیان نه مال غفلتزاست
همین نفس که تواش صید الفتی دنیاست
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 445
چو بشنوی سخنِ اهلِ دل، مگو که خطاست
سخنشناس نهای، جان من! خطا این جاست
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 22
بیا که عاشق ماهست وز اختران پیداست
بدانک مست تجلی به ماه راه نماست
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 475
بخند بر همه عالم که جای خنده تو راست
که بندهٔ قد و ابروی تست هر کژ و راست
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 476
هر آنک از سبب وحشت غمی تنهاست
بدانک خصم دلست و مراقب تنهاست
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 483
در این سلام مرا با تو دار و گیر جداست
دمی عظیم نهانست و در حجاب خداست
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 488
Sources
Persian text source: Ganjoor