غزل شمارهٔ 882
Toggle stanza 1هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به
11
هر کس که نیست زنده به عشق تو مرده به
خود مرده پیش زنده دلان از فسرده به
22
هر کس نهال شوق تو در باغ جان نکشت
از نخل آرزو بر دولت نخورده به
33
چون چرخ سفله می دهد اندر نواله زهر
دست هوس به خوان نوالش نبرده به
44
ای شیخ سبحه را مشمر شرط راه فقر
کان رشته از قبیل علایق شمرده به
55
زاهد که عیب باده فشاران همی کند
در تنگنای توبه و تقوا فشرده به
66
خوش قایدی ست عشق به کف کفایتش
یکبارگی زمام ارادت سپرده به
77
جامی خیال خال و خط نیکوان مبند
کین نقشها ز صفحه خاطر سترده به
Sources
Persian text source: Ganjoor