غزل شمارهٔ 434

ای نامه ز خود به خود نوشته

در وی همه نیک و بد نوشته

هر دم صنعت ز لوح هستی

صد حرف سترده صد نوشته

در نقطه خال عارفان را

سر ازل و ابد نوشته

بر صفحه چهره سالکان را

آیات قبول و رد نوشته

در خاک دمیده جان و نامش

نسرین بر و سروقد نوشته

از گل بنموده روی وصفش

گلچهره و لاله خد نوشته

این گفته به عشق خوان که جامی

از عشق نه از خرد نوشته