غزل شمارهٔ 367
Toggle stanza 1ای روشن از فروغ رخت خانه دلم
11
ای روشن از فروغ رخت خانه دلم
نقد غم تو گنج به ویرانه دلم
22
از غم مرا چه بیم چو هست از حریم وصل
صد روزن امید به غمخانه دلم
33
پیش از اساس گنبد فیروزه سپهر
عشقت کشید رخت به کاشانه دلم
44
مشعل فروز بزم خسان است روی تو
زین آتش است سوخته پروانه دلم
55
فردا که نم رسد به گلم ز ابر نوبهار
روید گیاه مهر تو از دانه دلم
66
هر دم ز شوق لعل توام دیده ساغریست
پر کرده از ترشح پیمانه دلم
77
اجزای نظم و نثر که جامی نوشته است
جزوی حکایتیست ز افسانه دلم
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

