غزل شمارهٔ 81
Toggle stanza 1سر درگلیم تن شبم آمد به گوش روح
11
سر درگلیم تن شبم آمد به گوش روح
«یا ایها المزمل » قم و اشرب الصبوح
22
درکش می صبوح که ارباب ذوق را
هم قوت جسم می شود آن هم غذای روح
33
از هر پیاله می که گشادم به آن دهان
مفتوح گشت بر دل من صد در فتوح
44
روی زمین ز تیرگی منکران عشق
محتاج شست و شوی دگر شد کجاست نوح
55
رویت که چشم زنده دلان روشن است ازو
بدر علی نواظر حی الوفا یلوح
66
جعد خوشت که شد نفسم مشکبار ازو
مسک لدی نسائم ریح الصبا یفوح
77
جامی حدیث توبه رها کن که داده اند
معشوق و می ز توبه مرا توبه نصوح
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

