غزل شمارهٔ 216

Poet: Hafez

Metre: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

Rhyme: ریبود

Poems with the same metre and rhyme: 5

Poetic form: Ghazal

English translation: Clarke

آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود

سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود

That friend, by whom our house the (happy) dwelling of the Pari was, Head to foot, free from defect, a Pari was.

دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش

بیچاره ندانست که یارش سفری بود

(My) heart said : " In hope of her in this city, I will sojourn :" Helpless, it knew not that its friend, a traveller was.

تنها نه ز رازِ دلِ من پرده برافتاد

تا بود فلک، شیوهٔ او پرده‌دری بود

Not only from my heart's mystery, fell the screen : Since the sky (time) was, screen-rending its habit was.

منظورِ خردمندِ من آن ماه که او را

با حُسنِ ادب شیوهٔ صاحب‌نظری بود

Acceptable to the (All) Wise of mine (is) that moon. For, his, With beauty of manner, the way of one endowed with vision was.

از چنگِ مَنَش اختر بَدمِهر به در برد

آری چه کنم؟ دولتِ دورِ قمری بود

Out from my grasp, the malignant star plucked her : Yes. What can I do ? The calamity of the revolution of the moon it was

عُذری بِنِه ای دل، که تو درویشی و او را

در مملکتِ حُسن سَرِ تاجْوَری بود

O heart ! establish an excuse. For thou art a beggar ; and here, In the kingdom of beauty, the head of a crowned one was

اوقاتِ خوش آن بود که با دوست به سر رفت

باقی همه بی‌حاصلی و بی‌خبری بود

Happy were those times which passed with the friend : All without result and without knowledge, the rest was.

خوش بود لبِ آب و گل و سبزه و نسرین

افسوس که آن گنجِ روان رهگذری بود

Sweet was the marge of the water, and the rose and the verdure. But, Alas that moving treasure, a way-farer was.

خود را بکش ای بلبل از این رشک که گُل را

با بادِ صبا وقتِ سحر جلوه‌گری بود

The bulbul (the true lover) slew himself through jealousy of this that, to the rose (the true Beloved), At morning-time (the last breath of life), with the morning-breeze (the angel of death), splendour (of heavenly messages) was.

1010

هر گنجِ سعادت که خدا داد به حافظ

از یُمنِ دعایِ شب و وِردِ سَحَری بود

Every treasure of happiness that God gave to Hafiz, From the auspiciousness of the evening-prayer, and of the morning-supplication, was.

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

آنروز که پیدایی ما را اثری بود

در آینهٔ ذره غبار نظری بود

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1513

با ما نه نم اشکی ونی چشم تری بود

لبریز خیال توگداز جگری بود

Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1514

یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود

کاو را به سر کُشتهٔ هجران گذری بود

SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 261

تامنزل من بادیه بیخبری بود

هر موج سرابم به نظر بال پری بود

SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 4421

تا بود سراسیمه دلم در به دری بود

اندیشهٔ دل جامگی و دل سفری بود

UrfiGhazaliyatغزل شمارهٔ 208

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.