رباعی شمارهٔ 37

Toggle stanza 1
وقت ست که آسمان موجه نازد
1

وقت ست که آسمان موجه نازد

مهر آینه پیش رخ نهد مه نازد

2

این خود شرف دگر بود نیست عجب

گر مهر به پابوس شهنشه نازد

Sources

Persian text source: Ganjoor

رباعی شمارهٔ 37 — Divan-e Ashʿar · ZindeRood