رباعی شمارهٔ 37
Toggle stanza 1وقت ست که آسمان موجه نازد
11
وقت ست که آسمان موجه نازد
مهر آینه پیش رخ نهد مه نازد
22
این خود شرف دگر بود نیست عجب
گر مهر به پابوس شهنشه نازد
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
وقت ست که آسمان موجه نازد
مهر آینه پیش رخ نهد مه نازد
این خود شرف دگر بود نیست عجب
گر مهر به پابوس شهنشه نازد
فارسی متن کا ماخذ: گنجور