غزل شمارهٔ 1660

Toggle stanza 1
نه جام باده‌ شناسم نه کاسهٔ طنبور
1

نه جام باده‌ شناسم نه کاسهٔ طنبور

جز آنقدرکه جهان یکسر است و چندین شرر

2

ندانم آنهمه‌ کوشش برای چیست‌که چرخ

ز انجم آبله‌دار است چون کف مزدور

3

هجوم آبلهٔ اشک پر به سامان است

درین حدیقه همین خوشه می‌دهد انگور

4

به خرده‌بینی غماز عشق می‌نازیم

که تا به دست سلیمان رسانده‌ام پی مور

5

چو غنچه‌گلشن پوشیده حالتی دارم

به بیضه شوخی عنقاست در پر عُصفور

6

ز اهل قال توان بوی درد دل بردن

به جای نغمه اگر خون‌ کشد رگ طنبور

7

جهان طربگه دیدار و ما جنون‌نظران

پی غبار خیالی رسانده‌ایم به طور

8

کشیده‌اند در این معرض پشیمانی

عسل تلافی نیش از طبیعت زنبور

9

ز موج درخور جهدش شکست می‌بالد

به عجز پیش نرفته‌ست اعتبار غرور

10

توان معاینه کرد از فتیله‌سازی موج

که بحر راست چه مقدار در جگر ناسور

11

چو شمع موم به جز سوختن چه اندوزد

کسی‌ که ماند ز شهد حقیقتی مهجور

12

ز یار دورم و صبری ندارم ای ناصح

دل شکسته همین ناله می‌کند مغرور

13

ز سردمهری ایام دم مزن بیدل

مباد.چون سحرت از نفس دمد کافور

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

سحر چو بر دل من تافت نور صبح نشور

صدای صیحه قوموا شنیدم از دم صور

JamiDivan-e AshʿarQasaʾidشمارهٔ 4 - القصائد

تو نور مطلقی و دیگران مجالی نور

تجلی تو درآنها به اختیار و شعور

JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 248

خطی ست بر گل رویت ز مشک تر مسطور

که باد آفت چشم بد از جمال تو دور

JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 442

ز خواب مستی دوشین چو دیده بگشودم

سفیده‌دم که شدم محرم سرای سرور

HafezAshʿar-e Muntasabشمارهٔ 80

به دور عدل تو در زیر چرخ مینایی

چنان گریخت ز دهر دو رنگ، رنگ فتور

RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 60

ندا رسید به جان‌ها ز خسرو منصور

نظر به حلقه مردان چه می‌کنید از دور

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1144

به من نگر که منم مونس تو اندر گور

در آن شبی که کنی از دکان و خانه عبور

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1145

قدح شکست و شرابم نماند و من مخمور

خراب کار مرا شمس دین کند معمور

RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1151

نظر دریغ مدار از من ای مه منظور

که مه دریغ نمی‌دارد از خلایق نور

SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 29 - تغزل در ستایش شمس‌الدین محمد جوینی صاحب دیوان

حکیمی را پرسیدند: از سخاوت و شجاعت کدام بهتر است؟

گفت: آن که را سخاوت است به شجاعت حاجت نیست.

SaadiGolestanباب دوم در اخلاق درویشانحکایت شمارهٔ 48

Sources

Persian text source: Ganjoor