غزل شمارهٔ 564
Toggle stanza 1دست می ندهد که بی تو دم زنم
11
دست می ندهد که بی تو دم زنم
بی تو دستی شاد چون برهم زنم
22
کو مرا در درد عشقش همدمی
تا دم درد تو با همدم زنم
33
نی که بی تو دم نیارم زد از آنک
گر زنم دم بی تو نامحرم زنم
44
از غم من چون تو خوشدل میشوی
خوش نباشد گر نفس بی غم زنم
55
با تو باید از دوعالم یک دمم
تا دو عالم را به یک دم کم زنم
66
گر ز دوری جای بانگت بشنوم
بانگ بر خیل بنی آدم زنم
77
گر دهد یک مژهٔ تو یاریم
بر سپاه جملهٔ عالم زنم
88
پیش لعلت سنگ برخواهم گرفت
تا برین فیروزهگون طارم زنم
99
نفی تهمت را چو جام لعل تو
پیشم آید لاف جام جم زنم
1010
گفته بودی دم مزن از زخم من
گرچه زخمت بر جگر محکم زنم
1111
چون گلوگیر است زخم عشق تو
من چگونه پیش زخمت دم زنم
1212
کافرم گر پیش روی تو مرا
زخمی آید رای از مرهم زنم
1313
میروم در عشق همبر با فرید
تا قدم بر گنبد اعظم زنم