غزل شمارهٔ 16
Poet: Allama Iqbal
Metre: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
Toggle stanza 1فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است
فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است
نگاه او بتماشای این کف خاک است
Although the Angel dwells beyond the talisman of the skies, yet on this hand of dust in fond affection rest his eyes.
گمان مبر که بیک شیوه عشق می بازند
قبا بدوش گل و لاله بی جنون چاک است
Think not upon one fashion goes the game of lore forlorn; sane are the tulip and the rose and yet their robe is torn.
حدیث شوق ادا میتوان بخلوت دوست
به ناله ئی که ز آلایش نفس پاک است
The tale of passion told may be where the Friend sojourneth alone, with a lament that’s free of all defiling breath.
توان گرفت ز چشم ستاره مردم را
خرد بدست تو شاهین تند و چالاک است
So from a star a man may clutch the apple of its eye; mind is a falcon at his touch eager and swift to fly.
گشای چهره که آنکس که لن ترانی گفت
هنوز منتظر جلوهٔ کف خاک است
Unveil thy face; for He who spoke, ‘Thou shalt not gaze on Me’ a hand of dust in view to take still waiteth patiently.
درین چمن که سرود است و این نوا ز کجاست
که غنچه سر بگریبان و گل عرقناک است
Who sang within the flowery mead? Say, whence his anthem came that lo! The rosebud hides her head, the roses blush for shame.
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
حذر ز راه محبت که پر خطرناک است
تو مشت خار ضعیفی و شعله بیباک است
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 503
مییکه شوخی رنگش جنون افلاک است
به خاتم قدح ما نگین ادراک است
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 504
گمان مبر که به پایان رسید کار مغان
هزار بادهٔ ناخورده در رگ تاک است
Allama IqbalPayam-e Mashriqافکاربخش 8 - حیات جاوید
Sources
Persian text source: Ganjoor