Petöfi
بخش 11 - پتوفی
Poet: Allama Iqbal
Metre: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
Rhyme: ودی
Poetic form: Ghazal, Qasida, or Qit‘a
English translation: Mustansir Mir
Toggle stanza 1نفسی درین گلستان ز عروس گل سرودی
11
نفسی درین گلستان ز عروس گل سرودی
بدلی غمی فزودی ز دلی غمی ربودی
In this garden, for just one moment, you sang of the bride-like rose, you increased the sorrow of some hearts, and dispelled the sorrow of others.
22
تو بخون خویش بستی کف لاله را نگاری
تو به آه صبحگاهی دل غنچه را گشودی
You painted the tulip’s palm with y our blood; and opened the bud’s heart with your sighs at dawn.
33
به نوای خود گم استی سخن تو مرقد تو
به زمین نه باز رفتی که تو از زمین نبودی
You are lost in your song – because your verse is your tomb: You did not return to earth because you were not of earth.
Sources
Persian text source: Ganjoor