An idol I carved in my own form’s grace
رباعی شمارهٔ 130
Poet: Allama Iqbal
Metre: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
Toggle stanza 1تراشیدم صنم بر صورت خویش
An idol I carved in my own form’s grace —
In my own likeness, God’s image I did trace.
To transcend myself is a futile quest —
In every guise I wear, self-worship is my crest (without divine revelation, every concept of God is a product of one's own mind)
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
لبالب کن قدح ساقی که مستم
به می ده جملگی اسباب هستم
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1294
چه دیدم خواب شب کامروز مستم
چو مجنونان ز بند عقل جستم
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1496
به جان جمله مستان که مستم
بگیر ای دلبر عیار دستم
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1497
درآمد دوش ترک نیم مستم
به ترکی برد دین و دل ز دستم
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 478
مرا قلاش میخوانند، هستم
من از دردی کشان نیم مستم
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 481
هزاران سال با فطرت نشستم
به او پیوستم و از خود گسستم
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 121
من از بود و نبود خود خموشم
اگر گویم که هستم خود پرستم
Allama IqbalPayam-e Mashriqلالهٔ طوررباعی شمارهٔ 54
Audio
Choose a reciter