بخش 3 - سحر با ناقه گفتم نرم تر رو

Poet: Allama Iqbal

Metre: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

Rhyme: یراست

Poems with the same metre and rhyme: 4

Poetic form: Qit‘a

English translation: Kabir
Stanza 1
Toggle stanza 1
سحر با ناقه گفتم نرم تر رو
1

سحر با ناقه گفتم نرم تر رو

که راکب خسته و بیمار و پیر است

That dawn I asked naqah not to run quick, Its rider is feeble, too old and sick.

2

قدم مستانه زد چندان که گوئی

بپایش ریگ این صحرا حریر است

In a dancing prance move but she runs more, That sand to her feet is a silky floor.

Stanza 2
Toggle stanza 2
مهار ای ساربان او را نشاید
3

مهار ای ساربان او را نشاید

که جان او چو جان ما بصیر است

She needs no reins O I teamster hence! Like my own wits she has the same sense.

4

من از موج خرامش می شناسم

چو من اندر طلسم دل اسیر است

From its wavelike trot a plea I would form, Like me she is captive of heart’s own charm.

Stanza 3
Toggle stanza 3
نم اشک است در چشم سیاهش
5

نم اشک است در چشم سیاهش

دلم سوزد ز آه صبحگاهش

Yet tears moist vivid in jet black eyes, My heart thus burns from his morning sighs.

6

همان می کو ضمیرم را برافروخت

پیاپی ریزد از موج نگاهش

That burnt my conscience was the sole wine, Flowing with his gaze like wavelets fine.

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

بخش 3 - سحر با ناقه گفتم نرم تر رو — Armaghan-e Hijaz · ZindeRood