Divan-e Shams by Rumi, in the metre مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

غزل شمارهٔ 534–رو آن ربابی را بگو مستان سلامت می‌کنند

غزل شمارهٔ 535–سودای تو در جوی جان چون آب حیوان می‌رود

غزل شمارهٔ 536–آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود

The springtide of lovers has come, that this dust bowl may become a garden; the proclamation of heaven has come, that the bird of the soul may rise in flight.

غزل شمارهٔ 537–کاری نداریم ای پدر جز خدمت ساقی خود

غزل شمارهٔ 538–گر آتش دل برزند بر مؤمن و کافر زند

غزل شمارهٔ 539–مستی سلامت می‌کند، پنهان پیامت می‌کند

غزل شمارهٔ 540–مستی سلامت می‌کند پنهان پیامت می‌کند

غزل شمارهٔ 541–صرفه مکن صرفه مکن صرفه گدارویی بود

غزل شمارهٔ 542–بی گاه شد بی‌گاه شد خورشید اندر چاه شد

غزل شمارهٔ 1015–ای شاهد سیمین ذقن درده شرابی همچو زر

غزل شمارهٔ 1016–انا فتحنا عینکم فاستبصروا الغیب البصر

غزل شمارهٔ 1017–آمد ترش رویی دگر یا زمهریر است او مگر

A sour-faced one has come—perchance is he the bitter winter cold? Pour a winecup over his head, saki, sweet as sugar.

غزل شمارهٔ 1018–رو چشم جان را برگشا در بی‌دلان اندرنگر

غزل شمارهٔ 1019–ما را خدا از بهر چه آورد بهر شور و شر

غزل شمارهٔ 1172–جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر

غزل شمارهٔ 1215–ای مستِ ماهِ رویِ تو استاره و گردون، خوش

غزل شمارهٔ 1216–گر عاشقی از جان و دل جور و جفای یار کش

غزل شمارهٔ 1333–ای تو ولی احسان دل ای حسن رویت دام دل

غزل شمارهٔ 1334–این بوالعجب کاندر خزان شد آفتاب اندر حمل

غزل شمارهٔ 1370–آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم

غزل شمارهٔ 1371–ای عاشقان ای عاشقان پیمانه را گم کرده‌ام

غزل شمارهٔ 1372–این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده‌ام

This time I am wholly involved in loverhood, this time I am wholly cut off from well-being.

غزل شمارهٔ 1373–هان ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم

غزل شمارهٔ 1374–ای عاشقان ای عاشقان من خاک را گوهر کنم

غزل شمارهٔ 1375–باز آمدم چون عیدِ نو، تا قفلِ زندان بشکنم

غزل شمارهٔ 1376–کاری ندارد این جهان تا چند گل کاری کنم

غزل شمارهٔ 1377–ای با من و پنهان چو دل، از دل سلامت می‌کنم

غزل شمارهٔ 1378–ای آسمان این چرخ من زان ماه رو آموختم

غزل شمارهٔ 1379–آمد خیال خوش که من از گلشن یار آمدم

غزل شمارهٔ 1380–دی بر سرم تاج زری بنهاده است آن دلبرم

Yesterday my darling placed a golden crown on my head; however many blows you may strike, it will not fall from my head.

غزل شمارهٔ 1381–هرگز ندانم راندن مستی که افتد بر درم

غزل شمارهٔ 1382–ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم

غزل شمارهٔ 1383–تا من بدیدم روی تو ای ماه و شمع روشنم

غزل شمارهٔ 1384–عشقا، تو را قاضی برم کاشکستیم همچون صنم

غزل شمارهٔ 1385–بس جهد می‌کردم که من آیینهٔ نیکی شوم

غزل شمارهٔ 1386–آمد بهار ای دوستان، منزل به سروستان کنیم

غزل شمارهٔ 1387–هین، خیره خیره می‌نگر اندر رخ صفراییم

غزل شمارهٔ 1388–ای نفس کل صورت مکن وی عقل کل بشکن قلم

غزل شمارهٔ 1389–ای پاک رو چون جام جم وز عشق آن مه متهم

غزل شمارهٔ 1390–باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدم

غزل شمارهٔ 1391–تا کی به حبس این جهان من خویش زندانی کنم؟!

غزل شمارهٔ 1777–انا فتحنا بابکم لا تهجروا اصحابکم

غزل شمارهٔ 1786–دزدیده چون جان می‌روی اندر میانِ جانِ من

Stealthily as the soul, you are going in the midst of my soul; O luster of my garden, you are my gracefully moving cypress.

غزل شمارهٔ 1787–گر آخر آمد عشق تو گردد ز اول‌ها فزون

غزل شمارهٔ 1788–تا کی گریزی از اجل در ارغوان و ارغنون

غزل شمارهٔ 1789–ای عاشقان! ای عاشقان! هنگام کوچ است از جهان

Lovers, lovers, it is time to migrate from the world; the drum of departure is reaching my spirit’s ear from heaven.

غزل شمارهٔ 1790–دلدار من در باغ دی می‌گشت و می‌گفت ای چمن

غزل شمارهٔ 1791–بویی همی‌آید مرا، مانا که باشد یار من

غزل شمارهٔ 1792–این کیست این این کیست این این یوسف ثانی است این

غزل شمارهٔ 1793–این کیست این این کیست این هذا جنون العاشقین