آڈیوز

صداکار بهناز شکوهی کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

یہ صفحہ صرف صداکار بهناز شکوهی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

516نظمیں516آڈیوز

نظمیں

رباعی شمارهٔ 353شاهی که شفیع هر گنه بود برفت

رباعی شمارهٔ 354شب رو که شبت راهبر اسرار است

رباعی شمارهٔ 355شمشیر ازل بدست مردان خداست

رباعی شمارهٔ 356شمعی که در اینخانه بدی خانه کجاست

رباعی شمارهٔ 357صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست

رباعی شمارهٔ 358عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست

رباعی شمارهٔ 359عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست

رباعی شمارهٔ 360عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 361عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

رباعی شمارهٔ 362عشق تو چنین حکیم و استاد چراست

رباعی شمارهٔ 363عشق تو در اطراف گیائی میتاخت

رباعی شمارهٔ 364عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

رباعی شمارهٔ 365عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست

رباعی شمارهٔ 366عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت

رباعی شمارهٔ 367عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است

رباعی شمارهٔ 368قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست

رباعی شمارهٔ 369گر آتش دل نیست پس این دود چراست

رباعی شمارهٔ 370گر آه کنم آه بدین قانع نیست

رباعی شمارهٔ 371گر باد بر آن زلف پریشان زندت

رباعی شمارهٔ 372گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت

رباعی شمارهٔ 373گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت

رباعی شمارهٔ 374گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست

رباعی شمارهٔ 375گر در وصلی بهشت یا باغ اینست

رباعی شمارهٔ 377گر شرم همی از آن و این باید داشت

رباعی شمارهٔ 378گرمای تموز از دل پردرد شماست

رباعی شمارهٔ 379گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت

رباعی شمارهٔ 380کس دل ندهد بدو که خونخوار منست

رباعی شمارهٔ 381کس نیست که اندر هوسی شیدا نیست

رباعی شمارهٔ 382گفتار تو زر و نعلت ار زرین است

رباعی شمارهٔ 383گفتا که بیا سماع در کار شده‌است

رباعی شمارهٔ 384گفتا که شکست توبه بازآمد مست

رباعی شمارهٔ 385گفتم بجهم همچو کبوتر ز کفت

رباعی شمارهٔ 386گفتم چشمم که هست خاک کویت

رباعی شمارهٔ 387گفتم دلم از تو بوسه‌ای خواهانست

رباعی شمارهٔ 388گفتم عشقت مرا بت و خویش منست

رباعی شمارهٔ 389گفتم که بیا بچشم من درنگریست

رباعی شمارهٔ 390گفتند که دل دگر هوائی می‌پخت

رباعی شمارهٔ 391گفتم که دلم آلت و انگاز منست

رباعی شمارهٔ 392گفتند که شش جهت همه نور خداست

رباعی شمارهٔ 393گفتی چونی بنده چنانست که هست

رباعی شمارهٔ 394گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

رباعی شمارهٔ 395کم باد سَری که آن سَران را پا نیست

رباعی شمارهٔ 396کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست

رباعی شمارهٔ 397گویند بیا به باغ کانجا لاغ است

رباعی شمارهٔ 398گویند که صاحب فنون عقل کل است

رباعی شمارهٔ 399گویند که عشق عاقبت تسکین است

رباعی شمارهٔ 401لطف تو جهانی و قرانی افراشت

رباعی شمارهٔ 402ما را به جز این زبان ، زبانی دگر است

رباعی شمارهٔ 403ما را بدم پیر نگه نتوان داشت

رباعی شمارهٔ 404ما عاشق عشقیم که عشق است نجات