رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 391رباعی شمارهٔ 391شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ازمنستصنف: رباعیصداکار: بهناز شکوهیآڈیوبهناز شکوهیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوبهناز شکوهیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 1گفتم که دلم آلت و انگاز منست11نقل کریںگفتم که دلم آلت و انگاز منستمانند رباب دل همآواز منست22نقل کریںخود ایندل من یار کسی دیگر بودمن میگفتم مگر که همباز منست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگفتند که دل دگر هوائی میپختاز ما بشد و هوای جائی میپخترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 390اگلی نظمگفتند که شش جهت همه نور خداستفریاد ز حلق خاست کان نور کجاسترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 392◆آڈیوصداکار منتخب کریںبهناز شکوهیآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگفتند که دل دگر هوائی میپختاز ما بشد و هوای جائی میپخترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 390
اگلی نظمگفتند که شش جهت همه نور خداستفریاد ز حلق خاست کان نور کجاسترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 392
