رباعی شمارهٔ 379

Toggle stanza 1
گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت
1
گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت
تا باده از آن دو چشم مستت نگرفت
2
می طعنه زنند دشمنانم شب و روز
کز پای درآمدی و دستت نگرفت

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور